19 Mei alweer en h et is een feit ik ben jarig, 39 jaar, vandaag geworden echt waar om 08.33 uur officieel. 

En hoewel ik eigenlijk heel erg in feeststemming zou moeten zijn, ben ik dat vandaag minder dan voorgaande jaren als ik jarig ben. Begrijp me niet verkeerd hoor ik ben blij. Ondanks dat hier in huis nog niemand gezegd heeft “gefeliciteerd met je verjaardag”, Man lief gaf een grote knuffel net als elke morgen, Timo zei wel dat het vandaag mijn verjaardag was en Fenna dacht dat ik volgende week pas jarig was (terwijl ik al de hele week riep en vorige week ook trouwens dat ik vandaag jarig ben) heeft niemand “gefeliciteerd “gezegd. Ondanks dat ben ik blij. 

Maar toch met een ander gevoel als voorgaande jaren. Ik heb het gevoel dat ik iets mis. Begrijp me niet verkeerd hoor. Met mijn schoonfamilie heb ik het heel erg getroffen en ik ben ontzettend blij met ze. Ze zijn er altijd voor me en zullen straks ook wel komen feliciteren daar niet van. Ze zijn ontzettend lief, leuk en gezellig. En ik ben heel erg gelukkig met ze.  Want er zijn maar weinig mensen die zo`n goede band met zijn schoonfamilie heeft als ik. En ik hou ook met heel mijn hart van ze en zou ook voor ze door het vuur gaan.

 Maar toch mis ik iets. Wat dit jaar heel sterk bij me is. Nooit eerder gehad. Ik mis het gevoel van familie. Je eigen familie het vlees en bloed waar ik bij hoor. Ik zou het zo fijn vinden om eens te horen “met je vader, gefeliciteerd, hoe gaat het met je en de rest van de familie”maar dat zit er echt niet in. Of een broer die eens even gezellig opbelt om gezellig bij te kletsen.  Maar dat zit er niet in, nu niet, nooit niet. Onze band is heel erg slecht. Mijn vader is mijn vader en dat is het. Maar bovenal mis ik mijn moeder vandaag, voor het eerst in 20 jaar, heel erg. Het zou zo fijn zijn om nog eens een keertje haar stem te horen waarvan ik overigs niet meer weet hoe deze klinkt. Om te horen “dacht mijn dochter van harte”. Tot vanmiddag dan komen we even gezellig en bakkie doen!!!

 Vandaag ben ik echt jarig. En zaterdag a.s. vier ik mijn verjaardag met alle lieve vrienden die ik heb om me heen. Maar vooral met mijn lieve schoonfamilie die me zo dierbaar zijn. Het wordt en gezellige top dag met op het menu lekkere verse groentesoep en diverse broodjes met beleg. En natuurlijk taart!

De kaasfondue van vanavond had heel veel voeten in de aarde.

Ik dacht. Gezellig de mannen zitten in Eindhoven dit weekend omdat het de eerste kartwedstrijd van het seizoen is. Dus laten wij eens gezellig gaan kaasfondueen. Dus schoonmoeder en schoonzus uitgenodigd. alle boodschappen in huis en de kinderen op tijd in bed. Kon ons gezellig avondje van start gaan. Nou …….. mooi niet dus. De kinderen waren vervellend en Niek weigerde te gaan slapen en huilde de hele boel bij elkaar (negeren kon niet want hij raakte helemaal overstuur dus die moest getroost worden). Dus hij mocht lekker gezellig bij de meiden; lees mama, oma en tante oftewel mama, schoonmoeder en schoonzus.

Tot grote ramp bleek er een grote barst in de fonduepan te zitten die we allemaal niet hebben zien zitten. En waar we pas achterkwamen toen de pan op het vuur totaal in vier stukken barste en alle, maar dan ook alle kaas over het hel gasfornuis terecht kwam. Gelukkig hadden we op tijd het vuur uit gedaan anders hadden we nog brand gehad. En gelukkig stolde de kaas vrij snel waardoor we het meeste terug in een andere pan konden doen. En gelukkig had ik drie pakken kaasfondue gekocht waarvan ik er nog een over had. Gelukkig konden we ondanks alles nog heel gezellig met z`n drieeen heerlijk en gezellig kaasfondueen en is alles ook helemaal schoon geworden. Het was uiteindelijk een heerlijke maaltijd.

Moet je nagaan dat er vorig jaar oktober in heel Hoofddorp geen kaasfondueset te vinden was. En ik uiteindelijk in Leersum bij een vriendinnetje er een gevonden heb en deze ook nog eens  euro koste. Is ie nu al stuk en hij is pas zeven maanden oud. Toch maar even een briefje richting het bedrijf waar de fondueset gemaakt is. Je weet maar nooit. Wordt dus vervolgd.

Life is what happens to you while your busy making other plans.

Gisteren was het dan eindelijk zover. De demodag van puppyswing. Fenna was een beetje zenuwachtig voor haar grote optreden in de sportzaal van het spectrum hier in Hoofddorp. Optreden voor heel, heel veel mensen. SV pax (sportvereniging van Hoofddorp) houd 1x per jaar een demodag waabij alle verschillende sporten binnen SV Pax laten zien wat ze doen. Fenna ging met haar groepje dansen op hippie shake van K3. Samen met oma en Timo ging ik naar haar kijken. En wat deed mijn moppie het goed zeg. Wat kan ze toch ontzettend goed. Zelf vond ze het ook heel goed gaan en ze was ookj blij dat alle meisjes uit de groep ook zo goed hun best deden. Al moet ik eerlijk toegeven dat mijn dochter toch eigenlijk wel de beste van het clubje was. Logisch ook natuurlijk. Zij is de oudste van de groep en zit er ook het langst bij. Maar goed dat ze vanaf oktober bij een echte dansschool (de dansschool waar mama en papa ook dansen) gaat jazz baletten. Ze is er helemaal klaar voor om te stoppen met puppyswing en echt te gaan dansen. Ze gaat het zeker goed doen dat was gisteren al te doen. Van wie zal ze het eigenlijk hebben dat danstalent?

Vandaag: is Timo mee naar de kartbaan in Genk want papa en nog heel veel mensen gaan vandaag trainen want volgende week is de eerste wedstrijd van het seizoen. En wij Fenna, Niek, oma en ik zijn lekker naar het strand bij Langervelderslag (bij Lisse) geweest en hebben daar heerlijk op het stran in de zon gezetten. De kinderen hebben heerlijk met het zand gespeeld en leuke kasteeltjes gebouwd. Rond lunchtijd hebben we heerlijk patatjes en een broodje gegeten op een heerlijk terasje in het zonnetje met een lekkere cappucino. Waar de kinderen ook nog heerlijk hebben gespeels in een heus speelhuis en heerlijk bij hun patatjes een ijsje en verassing kregen het was namelijk een kindermenuutje. Al met al hebben we een heerlijke ontspannende dag gehad en volop van de zon hebben genoten.

De laatste tijd hebben mijn kinderen echt een levendige fantasie.

Fenna: Twee weken geleden was het op zondag zo`n ontzettend lekker weer. Dat iedereen buiten in zijn voortuintje zat en alle kinderen met elkaar op straat en in de speeltuin aan het spelen waren. Echt heel gezellig. Fenna weet dat wanneer ze buiten speelt ze zich aan een aantal regels moet houden (want ze is nog maar 5 jaar oud). Waar ze zich overig keurig aan houd (meestal dan). Maar goed nu even terug naar die zondag. Fenna was lekker aan het spelen met haar buurmeisje. Later gingen ze zelfs samen gezellig fietsen. Niks mis mee. Wil het niet dat ze al een lange tijd weg was. En een van onze afspraken is dat ze als ze buiten speelt zo af en toe haar neus even moet laten zien want dan weet ik dat alles goed is. In ieder geval nu was ze al ruim een half uur, drie kwatier weg. Dus moeders ging dus maar eens uit het zolderraam kijken (want dan kan ik namelijk de heleboel buiten overzien tot aan de speeltuin). Al wat ik zag was geen Fenna maar wel haar fiets en ook nog een paar andere fietsen onbeheerd op de parkeerplaats. Kan natuurlijk niet want stel dat iemand die fietsen mee gaapt. Ik dus de fiets naar binnen halen. Komt er een meisje aan die verteld dat Fenna bij haar binnen is. Wat!!! Wie is dat meisje nu weer en waar woont dat meisje. Ik vroeg aan dat meisje (hoe ze heet geen idee) of ze Fenna naar huis wilde sturen. Zo gezegt zo gedaan. Boos was ik niet op Fenna maar ik vond wel dat ze even weer moest weten hoe het ook al weer werkte tussen ons, buiten spelen en onze afspraken. Fenna kwam dus thuis. Waarop ik zei;  "Fenna…. ten eerste staat je fiets onbeheerd op de parkeerplaats iemand kan deze wel mee nemen, ten tweede ben je al een hele poos weg en weet ik niet waar je bent, ten derde ben je met dit mooie weer binnen aan het spelen, en ten vierde ben je ergens aan het spelen warvan ik die mensen niet ken en ook niet weet welk huis ze wonen. Dat kan niet meisje dat zijn niet oonze afspraken!!!" Waarop Fenna erg boos wordt en roept MAM  je speelt altijd maar de baas over mij".  "Nou Fenna dan heb ik nieuws voor je ik ben je moeder en niet je vriendin dus wen er maar aan want voorlopig blijf ik nog jaren de baas over je spelen". Toen werd ze nog bozer en heeft zich terug getrokken in haar kamer. Nou vraag ik je vijf jaar en dan al zo bijdehand. Ooo wat staat me nog te wachten met deze lieve prinses.

En dan denk je dat je alles hebt gehad kan het nog gekker.

Timo: Afgelopen maandg Timo. Hij wilde graag naar de speeltuin. Dat mog natuurlijk maar van mij moest hij dit keer zonder fiets of step. Gewoon zonder spiullen alleen met zichzelf lekker spelen in de speeltuin. Nou hij was het daar natuurlijk niet mee eens. Dat kun je wel begrijpen. Hij was dus ongehoorzaam en heeft ongemerkt toen ik op zolder bezig was met de was "stiekem" de step uit de schuur gehaald. In ieder geval toen ik druk aan het strijken was kwam ie hoor. "Mam".  "Ja Timo". "Ik heb me step in de tuin tegen het hek gezet, en nu is er een kindje in de tuin geweest die mijn step heeft mee genomen en in het water gegooit". "He. Wat is dit nu weer voor raar verhaal Timo". "Dus jij wilt mij vertellen dat iemand dat gedaan heeft. Kan me niet voorstellen dat iemand iets uit de tuin pikt en dan in het water gooit". Timo bleef maar volhouden dat dat dus wel zo was. Waarop ik hem zei dat hij gewoon te dicht bij het water aan het spelen was (schrik niet hoor hij heeft zijn A diploma en  eind van de maand gaat hij als het proefzemmen goed gaat volgende wek voor zijn B afzwemmen). Hij nog steeds volhouden dat het dus wel zo was. Ik was nartuurlijk pist omdat hij ongehoorzaam was en omdat ik het een raar verhaal vond. En ook nog dat hij in de buurt van de brug aan het begin van ons eiland was geweest, deze ligt vlak boij de drukke weg. En hij weet dat hij daar niet mag komen. In ieder geval ik was erg boos. "Goed Timo" zei ik "dan gaan we nu de step uit het water vissen want het was wel een heel erg dure step en ook heel speciaal. De step is "namelijk een CRG step (karting) en gekregen van een collega van Dennis waar Timo toen heel erg blij mee was en nog steeds. Maar goed wij met veel gestegel op weg naar de step. Toen we bij de speeltuin liepen riep Timo "Kijk mam dat jongetje heeft het gedaan". Ik dacht nog het moet niet gekker worden. En zei "kom dan gaan we dat nu uitzoeken". "Jongetje zei ik, heb jij de step van Tim o in het water gegooit?" Waarop dat jongetje dus toegaf dat hij dat gedaan had. Met stomheid was ik geslagen. Ik vroeg hem (ik wilde nog net niet zeggen of ie gestoord was) of hij dat normaal vond en waarom hij dat gedaan had. Waarop het jongetej antwoorde dat hij vond dat Timo vervelend tegen hem deed. Waarop ik hem vertelde dat dat onzin was en dat Timo gewoon heel erg aardig was en dat dat jongetej op Timo`s step mocht stppen. En als hij thuis vervellend was of zijn ouders hem dan in het water gooide. Het jongetje vond het eigenlijk ook wel een beetje raar eerlijk gezegt dat hij dit gedaan had. Wij op weg naar zijn huis. Want iemand moest de step uit het water halen en wij waren dat dus niet. Ik mocht van het jongetje niet aanbellen want dat vond zijn moedr niet leuk, jammer dan zei ik maar ik ga gewoon aanbellen. Vader deed open. Ik uitgelegt wat er was gebeurd. Jongetje huilen, in de stress en hard weg gerent. Die vader vertelde dat hij er niks van snapte en dat dat jongetje wel vaker spullen van andere in het water gooide als hij zijn zin ofzo niet kreeg. Sorry ik vind dat niet normaal. Maar goed, die vader mee met een lange stok en gelukkig stond de step rechtop in het water en was ie niet plat in het water op de bodem terecht gekomen dus gelukkig kon de man hem er zo uitvissen. In ieder geval heb ik nog even met dat jongetje staan praten. En hoop dat dat jongetje het in ieder geval niet meer doet. Timo is tot de conclusie gekomen dat hij dit eerst een heel lief jongetje vond (schijnbaar hadden ze al een keertje samen gespeelt) maar nu vind hij het geen lief jongetje meer, en dat hij ook niet zomaar meer zijn spullen aan iemand gaat uitlenen ongeacht hoe aardig of lief hij iemand vind. Hij komt het eerst aan mij vragen zegt ie.

Zo maak je altij wel weer wat mee. Is kijken war Niewk over een tijdje mee thuis komt.

Toevallig kijk ik net naar een extra nieuws uitzending op RTL. Verschikkelijk wat daar in Japan is gebeurd gisteren. En wat een chaos. Ik heb er echt geen woorden voor. Hopelijk komt er snel op gang.

Al een poosje kwkkelt Niek met zijn gezondheid. Van zich heel even niet lekker voelen en dan weer een heel poos wel lekker. Maar een paar weken geleden werd hij ook `s avonds laat huilend wakker en het leek of hij buikkrampen had gepaart met koorts. De volgende dag ging het weer tip top en was hij weer vrolijk en actief als altijd.

Maar nu afgelopen maandag kreeg hij toch vanaf een uurtje of 5 hoge koorts en voelde zich heel vervellend, echt heel zielig. `s Nachts goed geslpen met dank aan de paracetamol. Dinsdagmorgen weer hoge koorts en echt een zielig eendje dus ook niet naar de peuterspeelzaal. Dat vond hij overigs niet erg. Dus dan is hij echt ziek als hij dat al niet eens erg vind. Dinsdagavond was de koorst gezakt en ging het weer prima met hem. Net als woensdag trouwens. We hebben nog `s middags een kopje koffie bij Inge gedronken. Maar woensdag rond 5 uur ging het toch weer mis. Hoge koorts en pijn in zijn buik. Woensdagavond sliep ook pas rond 23:45 uur als die tijd heeft hij vanaf dat ik thuis kwam van zumba tegen me aan gekleeft. Donderdagmorgen toch maar eenafspraak gemaakt bij de huisarts, ondanks dat het erg druk was mochten we toch tussendoor even. En wat bleek. Niek heeft tongselitus oftewel keelontsteking. Ik heb het gezien. Zijn keel rood en opgezet en van die grote witte plekkeen op zijn tong en ook nog oorontsteking in licht vorm gelukkig aan beide oren. Dus nu zit hij aan de antibiatica. En ik moet zeggen het is een wereld van verschil. Hij is een heel eind opgeknapt.

Gisteren bij thuis komst uit school deed ik alle vieze bekers, lunchtrommeltjes en fruitbakjes in de afwasmachine. Zo ook het donker roze dekseltje van Fenna`s fruitbakje. Afwasmachine aan en toen alles gewassen was ….. dekseltje verdwennen. ?????? Niet meer te vinden. Nergens gevallen ook niet in de afwasmachine. Zo vaak al gewassen. Dekseltjes kunnen toch niet zomaar oplossen. Ik snap er niks van. Het is en blijft (waarschijnlijk) een groot misterie.

Vanmiddag is het dan eindelijk zo ver. 10 dagen na Fenna`s verjaardag is vanmiddag haar feestpartijtje. Van 13.00 uur tot 17.00 uur is het hier een dolle meiden partij. De tafel is leuk gedekt met poedersuiker want we gaan poffertjes eten, snoepjes, prinsesenkoekjes en cakejes en heerlijke pakjes drinken. Ook de waxinelichtjes zijn we niet vergeten want dat is gezellig zo met al die meiden en een jongen.

Rond twee uur komt Francis. Zij gaat een workshop sieraden maken met de meiden. En voor Timo heeft zij iets echts jongensachtigs meegenomen. Ben benieuwd. We hebben er erge zin in.

Timo heeft vanavond zijn zwemdiploma A gehaald. Hoera we zijn superblij en supertrots.